PONS sözlüğünde
I. kle·ben [ˈkle:bn̩] FIIL geçişsiz fiil
2. kleben (festheften):
3. kleben (festhalten):
4. kleben konuşma diline özgü (hängen bleiben):
5. kleben EĞITIM konuşma diline özgü (sitzen bleiben):
II. kle·ben [ˈkle:bn̩] FIIL geçişli fiil
1. kleben (mit Klebstoff reparieren):
2. kleben (mit Klebstreifen zusammenfügen):
3. kleben (durch Kleben befestigen):
| ich | klebe | |
|---|---|---|
| du | klebst | |
| er/sie/es | klebt | |
| wir | kleben | |
| ihr | klebt | |
| sie | kleben |
| ich | klebte | |
|---|---|---|
| du | klebtest | |
| er/sie/es | klebte | |
| wir | klebten | |
| ihr | klebtet | |
| sie | klebten |
| ich | habe | geklebt | |
|---|---|---|---|
| du | hast | geklebt | |
| er/sie/es | hat | geklebt | |
| wir | haben | geklebt | |
| ihr | habt | geklebt | |
| sie | haben | geklebt |
| ich | hatte | geklebt | |
|---|---|---|---|
| du | hattest | geklebt | |
| er/sie/es | hatte | geklebt | |
| wir | hatten | geklebt | |
| ihr | hattet | geklebt | |
| sie | hatten | geklebt |